ای همه شکلِ تو مَطبوع و همه جایِ تو خوشدلم از عشوهٔ شیرینِ شِکرخایِ تو خوش
همچو گلبرگِ طَری هست وجودِ تو لطیفهمچو سروِ چمنِ خُلد سراپای تو خوش
شیوه و نازِ تو شیرین، خط و خالِ تو مَلیحچشم و ابرویِ تو زیبا، قد و بالایِ تو خوش
هم گلستانِ خیالم ز تو پُر نقش و نگارهم مَشامِ دلم از زلفِ سَمَن سایِ تو خوش
در رَهِ عشق که از سیلِ بلا نیست گذارکرده‌ام خاطرِ خود را به تمنایِ تو خوش
شُکرِ چشمِ تو چه گویم؟ که بِدان بیماریمی‌کُنَد دَردِ مرا از رخِ زیبایِ تو خوش
در بیابانِ طلب گر چه ز هر سو خطری‌ستمی‌رود حافظِ بی‌دل به تَوَلّایِ تو خوش
Tu aimes quelqu’un en qui tout est beau et charmant, et sa pensée a peint de couleurs le jardin de ton esprit. Même si le chemin de l’amour est plein de torrents de malheur, tu as consolé ton cœur par le désir de lui. Dans le désert de la quête, le danger est partout, mais en te fiant à lui tu avances joyeusement et atteindras ton but.