Hafez, ghazal 284

هاتفی از گوشهٔ میخانه دوشگفت ببخشند گنه، مِی بنوش

لطفِ الهی بِکُنَد کارِ خویشمژدهٔ رحمت برساند سروش

این خِرَدِ خام به میخانه بَرتا مِیِ لعل آوَرَدَش خون به جوش

گرچه وصالش نه به کوشش دهندهر قَدَر ای دل که توانی بکوش

لطفِ خدا بیشتر از جرمِ ماستنکتهٔ سربسته چه دانی؟ خموش

گوشِ من و حلقهٔ گیسویِ یاررویِ من و خاکِ درِ مِی فروش

رندیِ حافظ نه گناهیست صَعببا کَرَمِ پادشه عیب پوش

داورِ دین، شاه شجاع، آن که کردروحِ قدس حلقهٔ امرش به گوش

ای مَلِکُ العَرش مرادش بدهو از خطرِ چشمِ بَدَش دار گوش

Interprétation

Une voix de l’invisible dit que les fautes seront pardonnées et que la miséricorde de Dieu est en route. La grâce divine fait son œuvre. L’union ne s’obtient pas par le seul effort, mais efforce-toi autant que tu peux. La bonté de Dieu est plus grande que nos péchés ; nul ne connaît les secrets cachés, alors sois en paix. Demande à Dieu d’exaucer ton vœu et de te protéger du mauvais œil.