هاتفی از گوشهٔ میخانه دوشگفت ببخشند گنه، مِی بنوش
لطفِ الهی بِکُنَد کارِ خویشمژدهٔ رحمت برساند سروش
این خِرَدِ خام به میخانه بَرتا مِیِ لعل آوَرَدَش خون به جوش
گرچه وصالش نه به کوشش دهندهر قَدَر ای دل که توانی بکوش
لطفِ خدا بیشتر از جرمِ ماستنکتهٔ سربسته چه دانی؟ خموش
گوشِ من و حلقهٔ گیسویِ یاررویِ من و خاکِ درِ مِی فروش
رندیِ حافظ نه گناهیست صَعببا کَرَمِ پادشه عیب پوش
داورِ دین، شاه شجاع، آن که کردروحِ قدس حلقهٔ امرش به گوش
ای مَلِکُ العَرش مرادش بدهو از خطرِ چشمِ بَدَش دار گوش
Eine verborgene Stimme sagt, dass Fehler vergeben werden und Gottes Barmherzigkeit unterwegs ist. Die göttliche Güte wirkt von selbst. Die Vereinigung erreicht man nicht allein durch Mühe, doch bemühe dich, so sehr du kannst. Gottes Güte ist größer als unsere Sünden; die verborgenen Geheimnisse kennt niemand, also sei ruhig. Bitte Gott, dir deinen Wunsch zu erfüllen und dich vor dem bösen Blick zu schützen.