Hafez, ghazal 202

بُوَد آیا که درِ میکده‌ها بگشایند؟گره از کارِ فروبستهٔ ما بگشایند؟

اگر از بهرِ دلِ زاهدِ خودبین بستنددل قوی دار که از بهرِ خدا بگشایند

به صفایِ دلِ رندانِ صَبوحی‌زدگانبس درِ بسته به مِفْتاحِ دعا بگشایند

نامهٔ تَعزیَتِ دختر رَز بِنْویسیدتا همه مُغبَچِگان زلفِ دوتا بگشایند

گیسوی چنگ بِبُرّید به مرگِ مِیِ نابتا حریفان همه خون از مژه‌ها بگشایند

درِ میخانه ببستند خدایا مپسندکه درِ خانهٔ تزویر و ریا بگشایند

حافظ این خرقه که داری تو ببینی فرداکه چه زُنّار ز زیرش به دَغا بگشایند

Interprétation

Une porte s’est fermée devant toi, et tu attends qu’elle s’ouvre. Garde un cœur fort ; si elle a été fermée par la suffisance des autres, elle s’ouvrira pour l’amour de Dieu. Avec un cœur pur et la clé de la prière, bien des portes s’ouvrent. Éloigne-toi des hypocrites ; la vérité de chacun finit par se révéler.