Hafez, Ghazal 202

بُوَد آیا که درِ میکده‌ها بگشایند؟گره از کارِ فروبستهٔ ما بگشایند؟

اگر از بهرِ دلِ زاهدِ خودبین بستنددل قوی دار که از بهرِ خدا بگشایند

به صفایِ دلِ رندانِ صَبوحی‌زدگانبس درِ بسته به مِفْتاحِ دعا بگشایند

نامهٔ تَعزیَتِ دختر رَز بِنْویسیدتا همه مُغبَچِگان زلفِ دوتا بگشایند

گیسوی چنگ بِبُرّید به مرگِ مِیِ نابتا حریفان همه خون از مژه‌ها بگشایند

درِ میخانه ببستند خدایا مپسندکه درِ خانهٔ تزویر و ریا بگشایند

حافظ این خرقه که داری تو ببینی فرداکه چه زُنّار ز زیرش به دَغا بگشایند

Deutung

Eine Tür hat sich vor dir geschlossen, und du wartest, dass sie sich öffnet. Bleib stark; wenn sie wegen der Selbstgefälligkeit anderer verschlossen wurde, wird sie um Gottes willen geöffnet. Mit reinem Herzen und dem Schlüssel des Gebets öffnen sich viele Türen. Halte dich von Heuchlern fern; die Wahrheit über jeden kommt am Ende ans Licht.