فال تو

چراغ روی تو را شمع گشت پروانهمرا ز حال تو با حال خویش پروا، نه

خِرد که قید مجانین عشق می‌فرمودبه بوی سنبل زلف تو گشت دیوانه

به بوی زلف تو گر جان به باد رفت‌، چه شد؟هزار جان گرامی فدای جانانه