این خرقه که من دارم در رهن شراب اولیوین دفتر بیمعنی غرق می ناب اولی
چون عمر تبه کردم چندان که نگه کردمدر کنج خراباتی افتاده خراب اولی
چون مصلحت اندیشی دور است ز درویشیهم سینه پر از آتش هم دیده پرآب اولی
من حالت زاهد را با خلق نخواهم گفتاین قصه اگر گویم با چنگ و رباب اولی
تا بی سر و پا باشد اوضاع فلک زین دستدر سر هوس ساقی در دست شراب اولی
از همچو تو دلداری دل برنکنم آریچون تاب کشم باری زان زلف به تاب اولی
چون پیر شدی حافظ از میکده بیرون آیرندی و هوسناکی در عهد شباب اولی
Leg Schein und leere Behauptungen ab. Du hast viel Lebenszeit damit verbracht und wählst nun die Aufrichtigkeit. Berechnung ist weit entfernt von wahrer Bescheidenheit; ein leidenschaftliches Herz und tränende Augen sind besser. Wenn die Zeiten so durcheinander sind, wende dich der Freude und der Hoffnung zu. Vom geliebten Menschen lässt du nicht ab; verbinde Reife mit jugendlicher Leidenschaft.