تو را که هر چه مراد است در جهان داریچه غم ز حال ضعیفان ناتوان داری؟
بخواه جان و دل از بنده و روان بستانکه حکم بر سر آزادگان روان داری
میان نداری و دارم عجب که هر ساعتمیان مجمع خوبان کنی میان‌داری
بیاضِ رویِ تو را، نیست نقشِ دَرخور از آنکسوادی از خط مشکین بر ارغوان داری
بنوش می که سبک‌روحی و لطیف مدامعلی الخصوص در آن دم که سر گران داری
مکن عتاب از این بیش و جور بر دل مامکن هر آن چه توانی که جای آن داری
به اختیارت اگر صد هزار تیر جفاستبه قصد جانِ منِ خسته در کمان داری
بکِش جفای رقیبان مدام و جور حسودکه سهل باشد اگر یارِ مهربان داری
به وصل دوست گرت دست می‌دهد یک دمبرو که هر چه مراد است در جهان داری
چو گل به دامن از این باغ می‌بری حافظچه غم ز ناله و فریاد باغبان داری؟
Wer alles hat, vergisst vielleicht die Lage der Schwachen. Trotzdem hast du ihm Herz und Seele anvertraut. Bitte ihn, dich nicht weiter zu tadeln. Ertrage die Härte der Rivalen und den Neid der Neider; wenn du einen liebevollen Gefährten hast, ist alles leicht. Wenn dir auch nur ein Augenblick des Beisammenseins geschenkt wird, hast du alle deine Wünsche erreicht.