Hafez, Ghazal 377

ما شبی دست برآریم و دعایی بکنیمغم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم

دلِ بیمار شد از دست، رفیقان مددیتا طبیبش به سر آریم و دوایی بکنیم

آن که بی‌جرم برنجید و به تیغم زد و رفتبازش آرید خدا را که صفایی بکنیم

خشک شد بیخ طرب راه خرابات کجاستتا در آن آب و هوا نشو و نمایی بکنیم

مدد از خاطر رندان طلب ای دل ور نهکار صعب است مبادا که خطایی بکنیم

سایهٔ طایر کم حوصله کاری نکندطلب از سایهٔ میمون همایی بکنیم

دلم از پرده بشد حافظ خوش‌گوی کجاستتا به قول و غزلش ساز نوایی بکنیم

Deutung

Erhebe eines Nachts die Hände zum Gebet; ein Mittel gegen den Trennungsschmerz wird kommen. Dein krankes Herz braucht Heilung; bitte deine Freunde um Hilfe. Wer ohne Schuld gekränkt von dir gegangen ist, kehrt durch Gebet zurück, damit ihr euch versöhnt. Suche die Hilfe von Menschen mit Herz und erbitte den Schatten des Glücksvogels Homa, nicht den eines ungeduldigen Vogels. Stimme mit schönen Worten eine neue Melodie an.