کنارِ آب و پایِ بید و طبعِ شعر و یاری خوشمعاشر دلبری شیرین و ساقی گُلعِذاری خوش
الا ای دولتی طالع، که قدرِ وقت می‌دانیگوارا بادَت این عِشرت که داری روزگاری خوش
هر آن کس را که در خاطر ز عشقِ دلبری باریستسِپندی گو بر آتش نِه، که دارد کار و باری خوش
عروسِ طَبع را زیور ز فکرِ بِکر می‌بندمبُوَد کز دستِ ایّامَم به دست اُفتَد نگاری خوش
شبِ صحبت غنیمت دان و دادِ خوشدلی بِسْتانکه مهتابی دل افروز است و طَرْفِ لاله زاری خوش
مِیی در کاسهٔ چشم است ساقی را بِنامیزدکه مستی می‌کند با عقل و می‌بخشد خُماری خوش
به غفلت عمر شُد حافظ، بیا با ما به میخانهکه شنگولانِ خوش باشت، بیاموزند کاری خوش
Schöne Stunden am Wasser und im Grünen stehen dir bevor, mit dichterischem Herzen und einem lieben Begleiter. Glücklich bist du, weil du den Wert der Zeit kennst; diese Freude sei dir gegönnt. Bleib vor dem bösen Blick bewahrt. Nutze die Abende in Gesellschaft und gönne deinem Herzen Freude. Verbring das Leben nicht in Achtlosigkeit und lerne von frohen Gefährten eine gute Lebensart.