خوش آمد گُل وز آن خوش‌تر نباشدکه در دستت بجز ساغر نباشد
زمانِ خوش‌دلی دریاب و دُر یابکه دایم در صدف گوهر نباشد
غنیمت دان و مِی خور در گلستانکه گُل تا هفتهٔ دیگر نباشد
ایا پُرلعل کرده جامِ زَرّینببخشا بر کسی کش زر نباشد
بیا ای شیخ و از خُم‌خانهٔ ماشرابی خور که در کوثر نباشد
بشوی اوراق اگر هم‌درسِ ماییکه عِلمِ عشق در دفتر نباشد
ز من بنیوش و دل در شاهدی بندکه حُسنش بستهٔ زیور نباشد
شرابی بی‌خمارم بخش یا ربکه با وی هیچ دردِ سر نباشد
من از جان بندهٔ سلطان اویسماگر چه یادش از چاکر نباشد
به تاجِ عالم آرایش که خورشیدچنین زیبندهٔ افسر نباشد
کسی گیرد خطا بر نظمِ حافظکه هیچش لطف در گوهر نباشد
Die Zeit der Blumen und der Freude ist gekommen; nutze diese Tage, denn sie währen nicht ewig. Ergreife die Gelegenheit zur Freude, denn die Perle bleibt nicht immer in der Muschel. Gib den Bedürftigen. Das Wissen der Liebe steht nicht in Büchern, sondern im Herzen. Hänge dein Herz an eine Schönheit, die keinen Schmuck braucht. Bitte Gott um Freude ohne Kummer.