بریدِ بادِ صبا دوشم آگهی آوردکه روزِ محنت و غم رو به کوتهی آورد
به مُطربانِ صَبوحی دهیم جامهٔ چاکبدین نوید که بادِ سحرگهی آورد
بیا بیا که تو حورِ بهشت را رضواندر این جهان ز برایِ دلِ رهی آورد
همی‌رویم به شیراز با عنایتِ دوستزهی رفیق که بختم به همرهی آورد
به جبرِ خاطرِ ما کوش کـ‌این کلاهِ نمدبسا شکست که با افسرِ شهی آورد
چه ناله‌ها که رسید از دلم به خرمنِ ماهچو یادِ عارضِ آن ماهِ خرگهی آورد
رساند رایتِ منصور بر فلک حافظکه اِلتِجا به جنابِ شهنشهی آورد
Die gute Nachricht ist da: Die Tage der Härte und des Kummers gehen zu Ende. Freu dich und feiere diese Botschaft. Mit der Hilfe eines Freundes kehrst du nach Hause oder an dein Ziel zurück; das Glück ist mit dir. Gewinne die Herzen anderer, denn Bescheidenheit bricht manchmal sogar die Königskrone. Du hast Schutz bei einem Großen gefunden, der dich erhebt.