Hafez, Ghazal 101

شراب و عیش نهان چیست؟ کارِ بی‌بنیادزدیم بر صفِ رندان و هر چه بادا باد

گره ز دل بگشا وز سپهر یاد مکنکه فکر هیچ مهندس چنین گره نگشاد

ز انقلابِ زمانه عجب مدار که چرخاز این فسانه هزاران هزار دارد یاد

قدح به شرطِ ادب گیر زان که ترکیبشز کاسهٔ سرِ جمشید و بهمن است و قباد

که آگه است که کاووس و کی کجا رفتند؟که واقف است که چون رفت تخت جم، بر باد؟

ز حسرتِ لبِ شیرین هنوز می‌بینمکه لاله می‌دمد از خونِ دیدهٔ فرهاد

مگر که لاله بدانست بی‌وفاییِ دهرکه تا بزاد و بِشُد، جامِ می ز کف نَنَهاد

بیا بیا که زمانی ز می خراب شویممگر رسیم به گنجی در این خراب آباد

نمی‌دهند اجازت مرا به سِیرِ سفرنسیمِ بادِ مُصَلّا و آبِ رُکن آباد

قدح مگیر چو حافظ مگر به نالهٔ چنگکه بسته‌اند بر ابریشمِ طرب دلِ شاد

Deutung

In deinem Herzen ist ein Knoten, der sich mit Nachdenken und Berechnen nicht löst; überlass ihn Gott. Wundere dich nicht über die Wechselfälle der Zeit; die Welt hat viele solcher Geschichten gesehen. Könige kamen und gingen, also schätze die Augenblicke. Vielleicht liegt gerade in diesen Ruinen ein Schatz verborgen. Die Liebe zu deiner Heimat und deinem Zuhause hat dich gehalten.