ای بی‌خبر بکوش که صاحب‌خبر شویتا راهرو نباشی کی راهبر شوی؟
در مکتب حقایق پیش ادیب عشقهان ای پسر بکوش که روزی پدر شوی
دست از مسِ وجود چو مردان ره بشویتا کیمیای عشق بیابی و زر شوی
خواب و خورت ز مرتبهٔ خویش دور کردآن گه رسی به خویش که بی خواب و خور شوی
گر نور عشق حق به دل و جانت اوفتدبالله کز آفتاب فلک خوب‌تر شوی
یک دم غریق بحر خدا شو گمان مبرکز آب هفت بحر به یک موی تر شوی
از پای تا سرت همه نور خدا شوددر راه ذوالجلال چو بی پا و سر شوی
وجه خدا اگر شودت منظر نظرزین پس شکی نماند که صاحب‌نظر شوی
بنیاد هستی تو چو زیر و زبر شوددر دل مدار هیچ که زیر و زبر شوی
گر در سرت هوای وصال است حافظاباید که خاک درگه اهل هنر شوی
Efforce-toi de devenir conscient ; tant que tu n’es pas voyageur, tu ne seras pas guide. Étudie à l’école de la vérité pour devenir un jour toi-même maître. Lave-toi les mains de l’égoïsme pour que l’élixir de l’amour te change en or. Si la lumière de l’amour divin éclaire ton cœur, tu deviendras plus brillant que le soleil. Pour l’union, tu dois devenir poussière au seuil de ceux qui savent.