خستگان را چو طلب باشد و قُوَّت نَبُوَدگر تو بیداد کنی شرطِ مُروَّت نَبُوَد
ما جفا از تو ندیدیم و تو خود نَپْسَندیآنچه در مذهبِ اربابِ طریقت نبود
خیره آن دیده که آبش نَبَرَد گریهٔ عشقتیره آن دل که در او شمعِ محبت نبود
دولت از مرغِ همایون طلب و سایهٔ اوزان که با زاغ و زَغَن شَهپَرِ دولت نبود
گر مدد خواستم از پیرِ مُغان عیب مکنشیخ ما گفت که در صومعه همّت نبود
چون طهارت نَبُوَد کعبه و بتخانه یکیستنَبُوَد خیر در آن خانه که عصمت نبود
حافظا علم و ادب ورز که در مجلسِ شاههر که را نیست ادب لایقِ صحبت نبود
Des gens las et faibles ont placé leur espoir en toi ; traite-les avec générosité. Un cœur sans la bougie de l’amour est sombre. Cherche la fortune auprès de gens bénis et de bon naturel, non auprès des corbeaux. Sans pureté ni intégrité, il n’y a de bénédiction dans aucune maison. Apprends le savoir et les bonnes manières pour être digne de la compagnie des grands.