Hafez, ghazal 378

ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیمجامهٔ کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

عیب درویش و توانگر به کم و بیش بد استکار بد مصلحت آن است که مطلق نکنیم

رقم مغلطه بر دفتر دانش نزنیمسر حق بر ورق شعبده ملحق نکنیم

شاه اگر جرعهٔ رندان نه به حرمت نوشدالتفاتش به می صاف مروّق نکنیم

خوش برانیم جهان در نظر راهروانفکر اسب سیه و زین مغرّق نکنیم

آسمان کشتی ارباب هنر می‌شکندتکیه آن به که بر این بحر معلّق نکنیم

گر بدی گفت حسودی و رفیقی رنجیدگو «تو خوش باش که ما گوش به احمق نکنیم»

حافظ ار خصم خطا گفت، نگیریم بر اوور به حق گفت، جدل با سخن حق نکنیم

Interpretation

You don’t speak ill of others and don’t lean towards injustice; this purity is valuable. Don’t throw others’ faults in their faces or make sweeping judgements about bad deeds. Be honest in knowledge and truth. Don’t set your heart on worldly luxury. If an envious person spoke ill and a friend was hurt, don’t listen to a fool’s talk. If an opponent says something wrong, don’t hold it against them; if they speak the truth, don’t argue with the truth.