صبا اگر گذری اُفتَدَت به کشور دوستبیار نَفحِه‌ای از گیسوی مُعَنبَر دوست
به جانِ او که به شکرانه جان برافشانماگر به سویِ من آری پیامی از برِ دوست
و گر چنان که در آن حضرتت نباشد باربرایِ دیده بیاور غباری از درِ دوست
منِ گدا و تمنایِ وصلِ او هیهاتمگر به خواب ببینم خیالِ منظرِ دوست
دل صِنوبَری‌ام همچو بید لرزان استز حسرتِ قد و بالای چون صنوبرِ دوست
اگر چه دوست به چیزی نمی‌خرد ما رابه عالمی نفروشیم مویی از سرِ دوست
چه باشد ار شود از بندِ غم دلش آزادچو هست حافظِ مسکین غلام و چاکر دوست
Du wartest auf eine Nachricht oder ein Zeichen von dem Menschen, den du liebst, und würdest für ein Wort von ihm dein Leben geben. Die Vereinigung scheint fern, doch verliere nicht die Hoffnung. Auch wenn er deinen Wert vielleicht noch nicht erkennt, würdest du nicht einmal ein Haar von ihm gegen die ganze Welt tauschen. Durch diese Treue wird auch sein Herz vom Kummer befreit.