Hafez, Ghazal 57

آن سیه‌چَرده که شیرینیِ عالَم با اوستچَشْمِ مِیگون، لبِ خَندان، دِلِ خُرَّم با اوست

گرچه شیرین‌‌دَهَنان پادشهان‌اند ولیاو سلیمانِ زمان است که خاتَم با اوست

روی خوب است و کمالِ هنر و دامن پاکلاجَرَم، هِمَّتِ پاکانِ دو عالَم با اوست

خالِ مُشْکین که بدان عارِضِ گَنْدُمگون استسِرِّ آن دانه که شُد رَهْزَنِ آدَم با اوست

دلبرم، عَزْمِ سَفَر کَرْد خُدا را یارانچه کُنَم با دِلِ مجروح؟ که مَرْهَم با اوست

با که این نکته توان گفت که آن سنگین‌‌دِلکُشْت ما را و دَمِ عیسیِ مَریم با اوست؟

«حافظ» از مُعْتَقِدان است گرامی دارَش!زان که بخشایشِ بس روحِ مُکَرَّم با اوست

Deutung

Du liebst einen Menschen, der alle Güte und Süße der Welt in sich trägt: Schönheit, Können und Anstand. Wenn er sich auf eine Reise gemacht und sich von dir entfernt hat, liegt auch das Heilmittel für dein Herz bei ihm. Die guten Wünsche reiner Menschen begleiten ihn. Hab Geduld und bitte Gott, dass Heilung und Wiedersehen zusammenkommen.