Hafez, Ghazal 398

ای نور چشم من سخنی هست گوش کنچون ساغرت پُر است بنوشان و نوش کن

در راه عشق وسوسهٔ اهرمن بسیستپیش آی و گوشِ دل به پیام سروش کن

برگ نوا تبه شد و ساز طرب نماندای چنگ ناله برکش و ای دف خروش کن

تسبیح و خرقه لذّت مستی نبخشدتهمّت در این عمل طلب از می‌فروش کن

پیران سخن ز تجربه گویند گفتمتهان ای پسر که پیر شوی پند گوش کن

بر هوشمند سلسله ننهاد دست عشقخواهی که زلف یار کشی ترک هوش کن

با دوستان مضایقه در عمر و مال نیستصد جان فدای یار نصیحت نیوش کن

ساقی که جامت از می صافی تهی مبادچشم عنایتی به من دردنوش کن

سرمست در قبای زرافشان چو بگذرییک بوسه نذر حافظ پشمینه‌پوش کن

Deutung

Hier ist ein Wort aus Anteilnahme für dich; hör zu. Auf dem Weg der Liebe gibt es viele Versuchungen; hör auf die Botschaft des guten Engels. Der Rat der Älteren kommt aus Erfahrung; nimm ihn an, damit du es im Alter nicht bereust. Um den geliebten Menschen zu erreichen, musst du das Berechnen ablegen. Geize bei Freunden weder mit deinem Leben noch mit deinem Besitz.