دَردَم از یار است و درمان نیز همدل فدایِ او شد و جان نیز هم
این که می‌گویند آن خوشتر ز حسنیار ما این دارد و آن نیز هم
یاد باد آن کاو به قصدِ خونِ ماعهد را بشکست و پیمان نیز هم
دوستان در پرده می‌گویم سخنگفته خواهد شد به دَستان نیز هم
چون سر آمد دولتِ شب‌هایِ وصلبگذرد ایامِ هِجران نیز هم
هر دو عالم یک فروغِ رویِ اوستگفتمت پیدا و پنهان نیز هم
اعتمادی نیست بر کارِ جهانبلکه بر گردونِ گَردان نیز هم
عاشق از قاضی نترسد مِی بیاربلکه از یَرغویِ دیوان نیز هم
محتسب داند که حافظ عاشق استو آصفِ مُلکِ سلیمان نیز هم
Dein Schmerz und dein Heilmittel kommen beide von derselben Person, und du hast ihr Herz und Seele anvertraut. Wenn sie eines Tages ihr Versprechen gebrochen hat, vergiss es. Wisse: So wie die Tage des Beisammenseins vergangen sind, vergehen auch die Tage der Trennung. Auf die Dinge der Welt ist kein Verlass. Wer liebt, fürchtet keinen Tadel; auch die Großen wissen von deiner Liebe.