به جانِ خواجه و حقِ قدیم و عهدِ درستکه مونسِ دمِ صبحم، دعایِ دولتِ توست
سِرِشک من که ز طوفان نوح دست بَرَدز لوح سینه نیارَست نقشِ مهرِ تو شُست
بکن معاملهای، وین دل شکسته بخرکه با شکستگی ارزد به صد هزار درست
زبان مور به آصف دراز گشت و رواستکه خواجه خاتَمِ جم، یاوه کرد و باز نَجُست
دلا طَمَع مَبُر از لطفِ بینهایتِ دوستچو لافِ عشق زدی، سر بباز، چابک و چُست
به صدق کوش، که خورشید زایَد از نَفَسَتکه از دروغ سیهروی گشت صبحِ نخست
شدم ز دست تو شیدای کوه و دشت و هنوزنمیکنی به ترحم، نِطاق سلسله سست
مرنج حافظ و از دلبران حِفاظ مجویگناه باغ چه باشد چو این گیاه نَرُست
Du bist deinem Versprechen treu, und deine guten Wünsche begleiten stets den Menschen, den du liebst. Dein gebrochenes Herz ist wertvoll; hoffe auf die grenzenlose Güte des Geliebten. Sei aufrichtig in deinem Tun, denn Lügen verdunkeln alles, während Ehrlichkeit die Sonne der Hoffnung aufgehen lässt. Erwarte keine vollkommene Treue von jemandem, der noch nicht bereit dafür ist.