Hafez, Ghazal 276

باغبان گر پنج‌روزی صحبتِ گل بایدشبر جفایِ خارِ هجران صبرِ بلبل بایدش

ای دل اندر بندِ زلفش از پریشانی مَنالمرغِ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

رندِ عالم‌سوز را با مصلحت‌بینی چه‌کار؟کار مُلک است آن که تدبیر و تأمل بایدش

تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافری‌ستراهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش

با چُنین زلف و رُخَش بادا نظربازی حرامهر که روی یاسمین و جَعدِ سنبل بایدش

نازها زان نرگسِ مستانه‌اش باید کشیداین دلِ شوریده تا آن جَعد و کاکُل بایدش

ساقیا در گردشِ ساغر تعلل تا به چند؟دور چون با عاشقان افتد تَسَلسُل بایدش

کیست حافظ تا ننوشد باده بی‌آوازِ رود؟عاشقِ مسکین چرا چندین تجمل بایدش؟

Deutung

Wenn du die Nähe der Rose willst, musst du wie die Nachtigall auf dem Dorn der Trennung ausharren. Du bist in den Fesseln der Liebe zu jemandem; klage nicht über deine Unruhe, ein kluger Vogel ist geduldig, wenn er in der Falle sitzt. Verlass dich nicht auf dein Wissen und deine Frömmigkeit; so begabt du auch bist, Gottvertrauen ist nötig. Ertrage die Launen des Geliebten. Finde die Freude ohne Prunk und einfach.