هرگزم نقشِ تو از لوحِ دل و جان نَرَوَدهرگز از یادِ من آن سروِ خرامان نَرَوَد
از دِماغِ مَنِ سرگشته خیالِ دَهَنَتبه جفایِ فلک و غُصهٔ دوران نرود
در ازل بست دلم با سرِ زلفت پیوندتا ابد سر نَکشَد، وز سرِ پیمان نرود
هر چه جز بارِ غمت بر دلِ مسکینِ من استبرود از دلِ من وز دلِ من آن نرود
آن چُنان مِهر توام در دل و جان جای گرفتکه اگر سر برود، از دل و از جان نرود
گر رَوَد از پِی خوبان دلِ من معذور استدرد دارد چه کُنَد کز پِی درمان نرود
هر که خواهد که چو حافظ نشود سرگرداندل به خوبان ندهد وز پِی ایشان نرود
Das Bild eines Menschen hat sich so in Herz und Seele eingeprägt, dass es nie verblasst. Seit Anbeginn bist du mit ihm verbunden, und dieses Band hält für immer. Alles andere verlässt dein Herz, doch seine Liebe nicht. Deine Treue ist vorbildlich; ein leidendes Herz sucht Heilung, und deine Heilung liegt bei ihm.