مسلمانان مرا وقتی دلی بودکه با وی گفتمی گر مشکلی بود
به گِردابی چو می‌افتادم از غمبه تدبیرش امیدِ ساحلی بود
دلی همدرد و یاری مصلحت بینکه اِستِظهارِ هر اهلِ دلی بود
ز من ضایع شد اندر کویِ جانانچه دامنگیر یا رب منزلی بود
هنر بی‌عیبِ حِرمان نیست لیکنز من محروم‌تر کِی سائلی بود؟
بر این جانِ پریشان رحمت آریدکه وقتی کاردانی کاملی بود
مرا تا عشق تعلیمِ سخن کردحدیثم نکتهٔ هر محفلی بود
مگو دیگر که حافظ نکته‌دان استکه ما دیدیم و محکم جاهلی بود
Einst hattest du ein mitfühlendes Herz und einen klugen Freund, der in Schwierigkeiten deine Zuflucht war, und nun hast du ihn verloren. Du sehnst dich nach diesen Tagen. Doch wisse, Können geht nicht ohne Entbehrung, und die Liebe hat dich beredt gemacht. Sei bescheiden; Gott erbarmt sich deiner unruhigen Seele, und du wirst wieder einen verständnisvollen Freund finden.