مسلمانان مرا وقتی دلی بودکه با وی گفتمی گر مشکلی بود
به گِردابی چو می‌افتادم از غمبه تدبیرش امیدِ ساحلی بود
دلی همدرد و یاری مصلحت بینکه اِستِظهارِ هر اهلِ دلی بود
ز من ضایع شد اندر کویِ جانانچه دامنگیر یا رب منزلی بود
هنر بی‌عیبِ حِرمان نیست لیکنز من محروم‌تر کِی سائلی بود؟
بر این جانِ پریشان رحمت آریدکه وقتی کاردانی کاملی بود
مرا تا عشق تعلیمِ سخن کردحدیثم نکتهٔ هر محفلی بود
مگو دیگر که حافظ نکته‌دان استکه ما دیدیم و محکم جاهلی بود
Interpretation
Once you had a sympathetic heart and a wise friend who was your refuge in trouble, and now you have lost them. You miss those days. But know that art does not come without deprivation, and love has made you eloquent. Be humble; God will have mercy on your troubled soul, and you will find a kindred friend again.