صبا به تهنیتِ پیرِ مِیفروش آمدکه موسمِ طرب و عیش و ناز و نوش آمد
هوا مسیحنفس گشت و باد نافهگشایدرخت سبز شد و مرغ دَر خروش آمد
تنورِ لاله چنان برفروخت بادِ بهارکه غنچه غرقِ عرق گشت و گل به جوش آمد
به گوشِ هوش نیوش از من و به عشرت کوشکه این سخن سَحَر از هاتفم به گوش آمد
ز فکرِ تفرقه بازآی تا شوی مجموعبه حکمِ آن که چو شد اهرمن سروش آمد
ز مرغِ صبح ندانم که سوسنِ آزادچه گوش کرد؟ که با دَه زبان خموش آمد
چه جایِ صحبتِ نامحرم است مجلسِ انس؟سرِ پیاله بپوشان که خرقهپوش آمد
ز خانقاه به میخانه میرود حافظمگر ز مستیِ زهدِ ریا به هوش آمد
Die Zeit der Freude und Feier ist gekommen, und die Natur hat neues Leben erhalten. Hör diesen Rat mit dem Ohr des Herzens und bemühe dich um Freude. Lass die Zerstreutheit hinter dir, damit dein Herz zur Ruhe kommt. Alle Dunkelheit wird zu Licht. Halte Abstand zur Heuchelei und verbirg dein Geheimnis vor Fremden.