صوفی نَهاد دام و سَرِ حُقِّه، باز کَرْدبُنْیادِ مَکْر با فَلَکِ حُقِّه‌باز کَرْد
بازیِّ چَرْخ بِشْکَنَدَش بِیْضِه دَر کُلاهزیرا که عَرْضِ شُعْبَدِه با اَهْلِ راز کَرْد
ساقی! بیا! که شاهِدِ رَعْنایِ صوفیاندیگَر به جِلْوِه آمد و آغازِ ناز کَرْد
این مُطْرِب اَز کُجاست که سازِ عِراق ساخت؟وآهَنْگِ بازْگَشْت به راهِ حِجاز کَرْد؟
ای دِل! بیا! که ما بِه پَناهِ خُدا رَویمزآنْچ آسْتینِ کوتَه و دَسْتِ دِراز کَرْد
صَنْعَت مَکُن که هَرکِه مُحَبَّت، نَه راسْت باخْتعِشْقَش به رویِ دِل، دَرِ مَعْنی، فَراز کَرْد
فَرْدا که پیشگاهِ حَقیقَت شَوَد پَدیدشَرْمَنْدِه رَهْرُوی کِه عَمَل بَر مَجاز کَرْد
اِی کَبْکِ خوش‌خُرام! کُجا می‌رَوی؟ بِایست!غَرِّه مَشو! که گُرْبِهٔ زاهِد، نَماز کَرْد
«حافِظ»! مَکُن مَلامَتِ رِنْدان! که دَر اَزَلما را خُدا زِ زُهْدِ ریا، بی‌نیاز کَرْد
Hüte dich vor denen, die unter dem Deckmantel der Frömmigkeit Fallen stellen; ihre List kommt am Ende ans Licht. Suche Zuflucht bei Gott. Sei aufrichtig in der Zuneigung, denn wessen Liebe nicht echt ist, dem bleibt die Tür zum Sinn verschlossen. Wenn morgen die Wahrheit offenbar wird, werden die Heuchler beschämt sein. Du hast Heuchelei nicht nötig.