Hafez, Ghazal 123

مطربِ عشق عجب ساز و نوایی داردنقشِ هر نغمه که زد راه به جایی دارد

عالَم از نالهٔ عُشّاق مبادا خالیکه خوش‌آهنگ و فرح‌بخش هوایی دارد

پیر دُردی‌کَش ما گرچه ندارد زر و زورخوش عطابخش و خطاپوش خدایی دارد

محترم دار دلم کاین مگسِ قندپَرستتا هواخواهِ تو شد فَرِّ هُمایی دارد

از عدالت نَبُوَد دور گَرَش پُرسد حالپادشاهی که به همسایه گدایی دارد

اشکِ خونین بنمودم به طبیبان گفتنددردِ عشق است و جگرسوز دوایی دارد

ستم از غمزه میاموز که در مذهبِ عشقهر عمل اجری و هر کرده جزایی دارد

نغز گفت آن بتِ ترسابچهٔ باده‌پرستشادیِ رویِ کسی خور که صفایی دارد

خسروا حافظ درگاه‌نشین فاتحه خواندوز زبان تو تمنای دعایی دارد

Deutung

Die Melodie der Liebe ist in deinem Leben erklungen, und jeder ihrer Töne führt irgendwohin. Auch wenn du weder Gold noch Macht hast, hast du einen großzügigen, nachsichtigen Gott. Achte dein Herz. Dein Liebesschmerz hat ein Heilmittel, auch wenn es brennt. Tu kein Unrecht, denn in der Lehre der Liebe hat jede Tat ihren Lohn und ihre Folge. Sei fröhlich; die guten Wünsche anderer begleiten dich.