رفتم به باغ صبحدمی تا چنم گلیآمد به گوش ناگهم آواز بلبلی
مسکین چو من به عشق گلی گشته مبتلاو اندر چمن فکنده ز فریاد غلغلی
می‌گشتم اندر آن چمن و باغ دم به دممی‌کردم اندر آن گل و بلبل تاملی
گل یار حسن گشته و بلبل قرین عشقآن را تفضلی نه و این را تبدلی
چون کرد در دلم اثر آواز عندلیبگشتم چنان که هیچ نماندم تحملی
بس گل شکفته می‌شود این باغ را ولیکس بی بلای خار نچیده‌ست از او گلی
حافظ مدار امید فرج از مدار چرخدارد هزار عیب و ندارد تفضلی
Como un ruiseñor enamorado de la rosa, estás atrapado en el amor. La persona amada está absorta en su belleza y tú en tu amor; ella no muestra favor y tú no cambias. La voz del amor ha calado en tu corazón y te ha quitado la paciencia. Muchas flores se abren en este jardín, pero nadie ha cogido nunca una rosa sin espinas. Pon tu esperanza en Dios, no en la rueda del tiempo.