Hafez, ghazal 456

نوبهار است در آن کوش که خوش‌دل باشیکه بسی گُل بدمد باز و تو در گِل باشی

من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوشکه تو خود دانی اگر زیرک و عاقل باشی

چنگ در پرده همین می‌دهدت پند ولیوعظت آن گاه کند سود که قابل باشی

در چمن هر ورقی دفتر حالی دگر استحیف باشد که ز کار همه غافل باشی

نقد عمرت ببرد غصهٔ دنیا به گزافگر شب و روز در این قصهٔ مشکل باشی

گر چه راهی‌ست پر از بیم ز ما تا بر دوسترفتن آسان بود ار واقف منزل باشی

حافظا گر مدد از بخت بلندت باشدصید آن شاهد مطبوع‌شمایل باشی

Interpretation

It is spring; work at joy, for many flowers will still bloom when you are no longer here. If you are wise, you know whom to sit with. Advice only helps when you are open to it. Don’t be blind to the ways of the world. Don’t waste your life on worldly worries. The road to the Friend is full of dangers, but knowing the stages makes it easier. High fortune is on your side.