معاشران! گره از زلفِ یار باز کنیدشبی خوش است بدین قصه‌اش دراز کنید
حضورِ خلوتِ اُنس است و دوستان جمعندوَ اِنْ یَکاد بخوانید و در فَراز کنید
رَباب و چنگ به بانگِ بلند می‌گویند«که گوشِ هوش به پیغامِ اهلِ راز کنید»
به جانِ دوست که غم پرده بر شما نَدَرَدگر اعتماد بر الطافِ کارساز کنید
میانِ عاشق و معشوق فَرق بسیار استچو یار ناز نماید، شما نیاز کنید
نخست موعظهٔ پیرِ صحبت این حرف استکه «از مُصاحبِ ناجِنس اِحتِراز کنید»
هر آن کسی که در این حلقه نیست زنده به عشقبر او نَمُرده، به فتوای من نماز کنید
وگر طلب کند انعامی از شما حافظحَوالَتَش به لبِ یارِ دل‌نواز کنید
A pleasant evening and a warm gathering lie ahead; make them last and enjoy them. If you trust God’s kindness, sorrow will not tear the veil of your dignity. When your beloved plays coy, show your need. Avoid unsuitable company. Keep your heart alive through love.