مخمور جام عشقم، ساقی بده شرابیپُر کن قدح که بی مِی، مجلس ندارد آبی
وصف رخ چو ماهش، در پرده راست نآیدمطرب بزن نوایی، ساقی بده شرابی
شد حلقه، قامت من، تا بعد از این رقیبتزین در دگر نراند، ما را به هیچ بابی
در انتظار رویت، ما و امیدواریدر عشوهٔ وصالت، ما و خیال و خوابی
مخمور آن دو چشمم، آیا کجاست جامی؟بیمار آن دو لعلم، آخر کم از جوابی
حافظ چه می‌نهی دل، تو در خیال خوبانکی تشنه سیر گردد، از لمعهٔ سرابی؟
Du dürstest nach Liebe und sehnst dich nach dem Becher der Freude. Den geliebten Menschen kann man mit Worten nicht beschreiben. Du hoffst, sein Gesicht zu sehen, und verbringst die Zeit in Gedanken an das Wiedersehen. Du wünschst dir eine Antwort von ihm. Doch wisse: Ein Durstiger wird von einer Fata Morgana nicht satt; suche statt der Einbildung die Wirklichkeit.