Hafez, Ghazal 375

صوفی بیا که خرقه سالوس برکشیموین نقش زرق را خط بطلان به سر کشیم

نذر و فتوح صومعه در وجه می نهیمدلق ریا به آب خرابات برکشیم

فردا اگر نه روضه رضوان به ما دهندغلمان ز روضه حور ز جنت به درکشیم

بیرون جهیم سرخوش و از بزم صوفیانغارت کنیم باده و شاهد به بر کشیم

عشرت کنیم ور نه به حسرت کشندمانروزی که رخت جان به جهانی دگر کشیم

سر خدا که در تتق غیب منزویستمستانه‌اش نقاب ز رخسار برکشیم

کو جلوه‌ای ز ابروی او تا چو ماه نوگوی سپهر در خم چوگان زر کشیم

حافظ نه حد ماست چنین لاف‌ها زدنپای از گلیم خویش چرا بیشتر کشیم

Deutung

Leg Schein und Heuchelei ab und zieh einen Strich darunter. Nutze die Gelegenheit zur Freude, bevor du es bereust. Wenn du das verborgene Geheimnis verstehen willst, musst du dein Herz klären. Doch hüte dich, zu viel zu beanspruchen und dich über deine Verhältnisse hinauszuwagen; bleib bescheiden.