Hafez, Ghazal 345

بی تو ای سروِ روان، با گل و گلشن چه کنم؟زلفِ سنبل چه کشَم عارضِ سوسن چه کنم؟

آه کز طعنهٔ بدخواه ندیدم رویتنیست چون آینه‌ام روی ز آهن، چه کنم؟

برو ای ناصِح و بر دردکشان خرده مگیرکارفرمایِ قَدَر می‌کند این، من چه کنم؟

برقِ غیرت چو چُنین می‌جَهَد از مَکمَنِ غیبتو بفرما که منِ سوخته خرمن چه کنم؟

شاهِ تُرکان چو پسندید و به چاهم انداختدستگیر ار نشود لطفِ تَهَمتَن چه کنم؟

مددی گر به چراغی نکند آتشِ طورچارهٔ تیره‌شبِ وادی ایمن چه کنم؟

حافظا خُلدِبَرین خانهٔ موروثِ من استاندر این منزلِ ویرانه نشیمن چه کنم؟

Deutung

Ohne den geliebten Menschen hat keine Schönheit für dich Reiz. Der Spott der Missgünstigen hat ein Wiedersehen verhindert. Bitte den Ratgeber, keine Kritik zu üben, denn so ist das Schicksal. Wenn dich jemand in den Brunnen gestoßen hat, hoffe, dass dich die helfende Hand eines Mächtigen herauszieht. Wenn kein Licht vom Feuer des Sinai kommt, was tust du mit der dunklen Nacht? Dieses Licht wird kommen.