روزِ هجران و شبِ فُرقَتِ یار آخر شدزدم این فال و گذشت اختر و کار آخر شد
آن همه ناز و تَنَعُّم که خزان می‌فرمودعاقبت در قدمِ بادِ بهار آخر شد
شُکرِ ایزد که به اقبالِ کُلَه گوشهٔ گُلنَخوَتِ بادِ دی و شوکتِ خار آخر شد
صبحِ امّید که بُد معتکفِ پردهٔ غیبگو برون آی که کارِ شبِ تار آخر شد
آن پریشانیِ شب‌هایِ دراز و غمِ دلهمه در سایهٔ گیسویِ نگار آخر شد
باورم نیست ز بدعهدی ایام هنوزقصهٔ غصه که در دولتِ یار آخر شد
ساقیا لطف نمودی قدحت پُر مِی بادکه به تدبیرِ تو تشویشِ خُمار آخر شد
در شمار ار چه نیاورد کسی حافظ راشُکرْ کان محنتِ بی‌حدّ و شمار آخر شد
Gute Nachricht: Die Tage der Trennung und die dunklen Nächte sind vorbei. Dein Fal verkündet, dass die Härten vorüber sind und nach dem Herbst der Frühling gekommen ist. Der Morgen der Hoffnung ist hinter dem Vorhang hervorgetreten, und deine Unruhe hat im Schatten der Liebe des Geliebten ein Ende gefunden. Wenn jemand deinen Wert nicht erkannt hat, sei dankbar, dass dein unzähliges Leid vorbei ist.