Hafez, gazal 116

کسی که حُسن و خَطِ دوست در نظر داردمحقَق است که او حاصل بصر دارد

چو خامه در رهِ فرمانِ او، سرِ طاعتنهاده‌ایم مگر او به تیغ بردارد

کسی به وصلِ تو چون شمع یافت پروانهکه زیرِ تیغِ تو هر دم سری دگر دارد

به پای‌بوس تو دستِ کسی رسید که اوچو آستانه بدین در، همیشه سر دارد

ز زهدِ خشک ملولم‌، کجاست بادهٔ ناب‌؟که بویِ باده مدامم دماغ تر دارد

ز باده هیچت اگر نیست، این نه بس که تو رادمی ز وسوسهٔ عقل بی‌خبر دارد؟

کسی که از رهِ تقوا قدم برون ننهادبه عزمِ میکده اکنون رهِ سفر دارد

دل‌ِ شکستهٔ حافظ به خاک خواهد بردچو لاله، داغ هوایی‌، که بر جگر دارد

Interpretación

Quien ve la belleza interior y exterior de la persona amada ve de verdad, y tú eres así. Te has sometido a su voluntad y te has cansado de la rigidez y las apariencias. Has comenzado un camino nuevo, distinto de tu pasado. La huella del amor en tu corazón es duradera y valiosa.